در این نوع رسانه، اصالت کاربر نه تنها بعنوان مصرف کننده بلکه بعنوان تولید کننده و نشردهنده است. ابتکار عمل تولید و نشر محتوا و برقراری ارتباط در دست کاربر است، برخلاف رسانه های جمعی که با صاحب رسانه است. در این نوع رسانه، هزینه های تولید و نشر محتوا برای صاحب رسانه، بدلیل تولید وسیع محتوا توسط کاربران کاهش چشم گیری خواهد داشت.

 تعاملی بودن:

بر خلاف رسانه های جمعی که ارتباط یک طرفه و انتشار محتوا از طرف صاحبان رسانه بوده و کاربر صرفاً مصرف کننده محتوا است، در رسانه های اجتماعی ارتباط دوطرفه برقرار می شود و کاربر بعنوان فرستنده محتوا هم ایفای نقش می کند و از مشارکت فعال کاربر نمی توان غافل شد.

 مشارکت فعال:

برخلاف رسانه های جمعی سنتی که مخاطب نسبتا منفعل بوده و بر جریان اطلاعات کنترل نداشت، در رسانه های جدید با پدیده خروج از وضعیت انفعالی و کنش پذیری کاربران مواجه هستیم. کنترل جریان اطلاعات تا حدی بر عهده کاربر است و او تعیین می کند چه اطلاعاتی را برای چه کسانی منتشر کند. هر چند ساختار رسانه که توسط مدیرانآن وضع می شود میزان توانایی و امکانات کاربر را معین می کند.

افزونه ارسال مطالب به شبکه های اجتماعی

تمرکز زدایی در کنترل و استفاده از کنترل‌های اجتماعی:

برخلاف رسانه‌های جمعی که نظارت و مقررات‌گذاری به طور سازمانی و متمرکز در آن اعمال می‌شد، در رسانه‌های اجتماعی کنترل به صورت اجتماعی و غیرمتمرکز از طریق مقررات‌گذاری بر بستر رسانه و خود مقررات‌گذاری (قانون‌گذاری و نظارت‌های درون رسانه اجتماعی) توسط مدیران و کاربران رسانه‌های اجتماعی اعمال می شود.

 برقراری ارتباط:

اغلب شبکه‌های اجتماعی همیشه در حال گسترش اتصالات و ارتباطات‌ بین کاربران هستند. در برخی رسانه¬های اجتماعی، سرمایه کاربران ارتباطات با دیگر کاربران و حضور در جمع بزرگتر است و سرمایه ارائه¬دهندگان رسانه، سرمایه اجتماعی و کاربری است.

کاربران گزیبنش گر :

برخلاف سایر رسانه ها که مخاطبان چندان تعاملی در تولید محتوا و انتخاب محتوای دلخواه خود ندارند، در وب گاه هایشبکه های اجتماعی، تولیدکننده ها می توانند تاثیرگذار و دارای قدرت انتخاب و بهره بردار از تنوع بیشتر باشند.

انتقال فرهنگ های مختلف :

این امکان که هریک از آحاد جامعه بتواند با امثال خود در کشورهای دیگر ارتباط برقرار کند، سبب می شود تا این شبکه ها به یک قابلیت تبدیل شوند که درآنها بتوان فرهنگ ها و آداب و رسوم کشورها به یکدیگر معرفی کرد و همچنین ایده هایی جدیدی برای گسترش فرهنگ جوامع مختلف مطرح کرد.

توانایی برقرای ارتباط :

اغلب شبکه های اجتماعی همیشه درحال گسترش اتصالات و ارتباطاتشان هستند و با سایت ها، منابع افراد دیگر پیوند برقرار می کنند.

بازبودن :

اغلب رسانه های اجتماعی برای مشارکت اعضا و دریافت بازخورد، باز هستند. آنها رای دادن، کامنت گذاشتن و به اشتراک گزاری اطلاعات را تشویق می کنند و به ندرت مانعی برای تولید و دسترسی به محتوا در این شبکه های وجود دارد.

به اشتراک گذاری فایل صوتی-تصوری و انواع پرونده ها :

کاربران می توانند تصاویر، موسیقی ، فیلم های ویدئوئی ، متون و اسناد خود را برای اعضای شبکه به اشتراک بگذارند.

ارتباط دوسویه :

رسانه های سنتی عمل انتشار را انجام می دادند و محتوا را برای مخاطب ارسال می کردند، اما این درصورتی است که در رسانه های اجتماعی، امکان گفتگوی دو طرفه ، مباحثه های گروهی و ارسال پیام های شخصی به یکدیگر وجود دارد.

پنج ترفند راهبردی در شبکه های اجتماعی

چند رسانه ای :

استفاده از چند رسانه ای ها در شبکه های اجتماعی ، قابلیت جدیدی است که قدرت این نوع رسانه ها را بالا برده است . فیلم ، صوت ، عکس ، انیمیشن ، متن و گرافیک و لینک .

 حلقه های مخاطبان :

به جای مخاطبان انبوه ، حلقه هایی کوچک و بزرگ از مخاطبان شکل می گیرد.این حلقه ها در جاهایی با یکدیگر همپوشانی دارد . تاثیر گذاری هر شبکه بر هر حلقه به تناسب تخصصی بودن یا گرایش خاص آن شبکه است.

قدرت کندو سازی :

قابیلت لینک دهی ، ترک بک ، دنبال کردن ، علایق مشترک یعنی کندوسازی

آن چه بسیار نزدیک به ذهن و قریب الوقوع است این است که آینده متعلق به شبکه های اجتماعی است و باید خود را از نظر فکری و عملی آماده دست و پنجه نرم کردن با آن بود زیرا مردمی که ما با آنها در ارتباطیم مهمترین تولید کنندگان و مصرف کنندگان اطلاعات در محیط شبکه ها هستند بنابرین باید مجهز شد.اما فراتر از عموم مردم شبکه های اجتماعی چالش اصلی حکومتها در جامعه اطلاعاتی هستند این سیستم و جریان بسیار نقش کلیدی در تاثیر گذاری و جهت بخشی به در گیری ها , منازعات و یا روشنگری و اریه راهکارهای صحیح در فضای مجازی و خارجی است اما دردناک از همه آن که هیچ شناختی از شبکه های اجتماعی در ایران به صورت علمی و آکادمیک وجود ندارد و مکانیزم شبکه ها برای نظام سیاسی قابل درک نیست و بیشتر تئوری توطئه مطرح می شود و اقدامات عملیاتی برای مقابله و توانمندی در این عرصه ضعیف است.