انسان سرزمین ناشناخته

مردی نزد حضرت منصور حلاج (رح) آمد و پرسید:

"رهایی چیست؟"

او در مسجدی نشسته بود که دور تا دور آن ستون‌های زیبایی بود، حلاج بی‌درنگ به سمت یکی از ستونها دوید و آن را با هر دو دست گرفت و فریاد زد:

"به من کمک کن، این ستون به من چسبیده است و به من اجازه آزاد شدن نمی‌دهد."

مرد گفت:

"تو دیوانه هستی، این تویی که به ستون چسبیده‌ای...، ستون تو را نگرفته است."

منصور گفت:

"من پاسخت را دادم، حالا از اینجا برو،

هیچکس تو را مقید (زندانی) نکرده است.

قید و بند تو کاذب است.

و این ساخته خودت است."

-توضیح مختصر:

مهمترین نکته یی که اینجا بدان اشاره شده این است که اختیار و حق انتخاب برایت داده شده است که از آنچه در دست داری استفاده کنی و بهره بگیری اما خود را در بند آن نسازی و آنرا بت وجود خویش نسازی، زیرا همه آنها فانی و نابود شدنی اند وقتی که بدان ها وابستگی و دلبستگی را در خود پرورش دهی با فنای آنها تو نیز محو می شوی، محو در میان تاریکی ها و ناآرامی های که پشت سرهم تو را در بین سیاه چاله های از غم و ناآرامی غوطه ور می سازند که از آن نور حقیقی درونی خویش غافل گشته و مدام سرگردان در وسط عالم از خیالات و توهمات اسیر و محصور میمانی.

تو باید این حقیقت را درک کنی تا رهایی را تجربه کنی مخصوصا وقتی که از آنچه برای توست استفاده میکنی چون همه آنها وسیله های برای متوجه ساختن و به تحرک آوردن تو و کشتی های برای بردن تو بسوی رب کریم و رحیم (ج) اند نه هدف که توجه تو را گیرند و تو را از ماموریت زندگی ات باز دارند. انتخاب کن که بند ها را بشکنی و رهایی را تجربه کنی با شکستن توهم اینکه ترک وابستگی هایت تو را ضعیف می سازد، تنها می سازد، دنیای رویاییت را از هم می پاشاند و ارزش تو را درهم می شکند ولی حقیقت این است که وقتی این توهمات بشکنند؛ شگوفایی درونی تو شکل می گیرد، ارزش حقیقی تو تبارز پیدا می کند، کشتی تو به ساحل حقیقت لنگر اندازی می کند و آگاهی، بیداری و آرامش بی پایانی از سوی خدای عظیم و حکیم(ج) بر دل و زندگی تو جاری گشته و پرتو افشانی ها می نماید.